آشغالی ولی آشغال دوست داشتنی
البته آشنا شدن با یه دخترخانم و شناختنش برای خودش چندین مرحله و لول داره.
یکی از جذاب‌ترین کنجکاوی‌های من درباره دخترایی که ظاهر موقر، شیک و باپرنسیپی دارن، اینه که ببینم اون روی به‌اصطلاح بی‌حیاشون چه شکلیه!
اینکه پشت اون همه ظرافت و متانت، چقدر ظرفیت شیطنت و بی‌پروایی وجود داره. مثلاً ببینم سنس آو دارک هیومرشون تا کجا میره؟ با شوخی‌های سیاسی و جنسی و مذهبی چقدر راحتن؟ اصلاً می‌تونن یه جوری شوخی کنن که آدم از شدت خنده همزمان احساس کنه باید توبه کنه؟ :))
به نظرم این تضاد خیلی بامزه‌ست؛ یکی که ظاهرش شبیه پرنسس‌های قصه‌هاست، ولی توی شوخی کردن هیچ خط قرمزی جز بی‌مزه بودن نمی‌شناسه!
قطعا یه آدمی برای تو توی این دنیا باید وجود داشته باشه که در کنارش اخلاق مخلاق و پرستیژ اجتماعیت به صفر میل کنه و نگران نشون دادن اون قسمت دارک چیزایی که ممکنه از ذهنت بگذرن نباشی.
البته رسیدن به همچین سطحی از صمیمیت و اعتماد، دریا دریا جنبه میخواد. مخصوصاً توی دوره‌ای که آدم‌ها گاهی حتی برای بیان ساده‌ترین علاقه‌ها و شوخی‌های شخصیشون هم باید خودشون رو برای انواع برچسب و قضاوت آماده کنن. اینکه بتونی بدون ترس از سوءتفاهم، راحت باشی و طرف مقابل هم به جای قضاوت کردن، باهات همراه بشه و بخش فانی ماجرا رو بلد کنه به نظرم از اون اتفاق‌های نادر و کمیابه. کسی که بجای فهم مستقیم کلمات، اول بره سراغ کانسپت و کلمات رو در چارچوب اون کانسپت آنالیز کنه..
مثل فحش. هیچکی از فحش خوشش نمیاد، ولی وقتی توی کانسپت درست ازش استفاده بشه، اون فحش میتونه یه ارزش کمدی یا انتقادی داشته باشه..
مینیمالیست
من بنده‌ی اون خترم که با یه چهره‌ی کاملاً نچرال و نهایتاً یه برق لب ساده بیاد سر قرار...>>>>>>> نگم نگم نگم
رِدفِلَگ
به نظرم بد نیست توی بایوم صراحتاً بنویسم که ردفلگم دخترای متعصب، مذهبی و خرافاتی‌ان. البته از اونایی هم که مدام از انرژی و ارتعاش و این چیزا حرف می‌زنن خوشم نمیاد. شاید حالا نسبت به گروه‌های قبلی یه مقدار قابل‌تحمل‌تر باشن، ولی خب نــــع. نیستمشون.
اون پسر خوشبوی قد بلند پشت درِ
بدم نمیاد چندتا اپلیکیشن دوست یابی نصب کنم. پارتنر درست و درمون که از توش بعید بدونم درآد ولی حداقل یه چندتا دیت برم و از لباسای پاییزی قشنگی که خریدم رونمایی کنم.کَم بی‌اَدبم
با توجه به شرایط اولیه، محیط رشد و متغیرهای تأثیرگذار دوران کودکی، اینکه هنوز اینقدر نایس موندم از نظر آماری یه اتفاق غیرمنطقیه! در واقع ظرفیت از حد مجاز تابع گذشته.استراحت مطلق
این روزا فقط دنبال چیزای راحتم. هیچ چیزو خیلی جدی نمی‌گیرم. حوصله‌م هم خیلی ندارم. دلم میخواد همه‌چی تا جای ممکن ساده باشه. دوست ندارم چیزی رو برای کسی توضیح بدم. اصلا همین نوشتنه هم یه ذره داره اذیتم میکنه...بییی سیی یسسیهنیعتهیسشعیسششیسه
نمیشد همینطور دستامو رو کیبورد بزنم و خودش چیزی که منظورمه رو تایپ کنه؟
یه احمق در سرزمین عجایب
دوست عزیز، مطلب زیر تماما چرت و پرته. پیشنهاد میدم اصلا وقت گرانبهاتو برای خوندنش هدر ندی.(خلاصه ش اینه: میخواستم یه مانیتور بخرم، ریدم، حالا نخوندی هم نخون دیگه)
چند وقتی بود کِرمِش به جونم افتاده بود یه مانیتور جدید بگیرم. الان کل دنیا دارن میرن به سمت مانیتور oled ولی خب از اونجایی که ارزونترینشون از 300 میلیون شروع میشه قدرت خریدش در من نیست. همچنین مانیتور 300 میلیونی یه ستاپ یه میلیاردی هم کنارش احتیاج داره که خب اونم در توان من نیست..
خلاصه هی میگشتم ببینم یه مانیتور ارزون که ارزش خرید داشته باشه و نسبت به مانیتور قبلیم هم یه ارتقا محسوب بشه چی هست.
دیروز اتفاقی توی دیجی کالا میچرخیدم که دید عه. یکی از مانیتورهایی که مدنظر داشتم 17 درصد تخفیف خورده. یکم بالا پایین کردم و دیدم فرصت خرید خوبیه. حالا کلا قیمت های دیجیکالا بدون تخفیف غیرمنطقی هستن ولی توی جنس های تخفیف خورده من ترجیحم خرید از دیجی کالائه..چون ا از سیستم مرجوعی شون خیلی راضی ام. چندبار شده اجناس مختلفو مرجوع کردم و بدون چون و چرا خیلی سریع پولمو برگردوندن. برای همین اگه قیمت اوکی باشه خرید از دیجیکالا رو بیشتر می پسندم.
خلاصه، تصمیمم رو گرفتم. باید 70 میلیون تومن از تترهام رو نقد میکردم و سفارش رو ثبت میکردم.
تبدیل تتر به ریال رو انجام دادم و منتظر موندم پول به حسابم واریز بشه. حدود چهار ساعت طول کشید تا صرافی پول رو بریزه به حسابم. بالاخره پول نشست و با خیال راحت رفتم سراغ دیجیکالا که سفارشم رو ثبت کنم.
ولی...
ای دل غافل! دیدم تخفیف مانیتورِ تموم شده بود!
نمیدونم چرا یه درصد فکر اینجارو نکرده بودم. چرا فکر نکردم ممکنه تا پول بشینه به حساب تخفیف تموم شه.چون میتونستم اللحساب با کارت داداشم پرداخت کنم و بعد من پولو به حساب اون بزنم. چرا نکردم اینکاروو..
رفتم تو سایتای دیگه دیدم با قیمتی نزدیک هنوز قابل خریده. اکانت ساختم و سعی کردم سفارشو ثبت کنم. دیدم ارورهای مسخره میده.
مثلا میگفت کالای شما در سبد خرید دیگری ست! تماس گرفتم که گفتن موجودی شون تموم شده... از یه سایت دیگه پنج میلیون گرونتر پیدا کردم که دیگه واقعا حس خوبی نداشت خریدنش. همش اینطوری بودم که چرا اینقدر کند عمل کردم به نسبت اون تخفیف خوب دی جی کالا که الان بیام از یه سایت کم اعتبار گرونتر بخرم حتی.. بعد اگه یه درصد مشکلی داشته باشی چی؟احتمالا کلی هم سردرد باید تحمل کنم برای تعویضش.
خلاصه نخریدم و گذشت. امروز صبح دوباره داشتم پی مانیتور میگشتم. هی همون مانیتور رو هم توی دیجیکالا چک میکردم ببینم آیا دوباره تخفیف میذارن براش یا نه؟ :)) زهی خیال باطل.
کلی گشتم دوباره و تونستم از دیجیتال پلازا 3.5 میلیون گرونتر(به نسبت قیمت تخفیف خورده) همون مانیتور رو پیدا کنم. گفتم جهنم این سه و نیم اضافه رو میدم.
اومدم سفارش رو ثبت کنم دیدم فاکینگ 1 میلیون داره هزینه بسته بندی و ارسال میگیره!!! درسته اسمش کالای سنگینه ولی مگه یخچال داری میفرستی که یه میلیون فقط برای این بگیری؟؟ هزینه ارسال دیجیکالا 350 بود خب! بحث فقط پولشم نیستا ولی خب اینا تاثیر خیلی منفی ای توی رضایت از خرید آدم میذاره..
منم دیدم اونطوریه ادامه ندادم.
اومدم توی سایت تکنو لایف یه مانیتور همرده پیدا کردم که اونم ارزش خریدش خوب بود. با ذکر ریدم به این زندگی اصلا همینو میگیرم رفتم که سفارش رو ثبت کنم.
دیدم هزینه بسته بندی رو زده 400. نوع پست رو گذاشتم روی اداره پست و سفارش رو ثبت کردم.
چند ساعت بعد که میشه همین الان دیدم تیپاکس بهم پیام داده که آرررره داریم میریم بسته تو تحویل بگیریم!!!
جااااااان؟؟ تکنو لایف خودش نمیبره بسته هارو تحویل پست بده؟ شما میرید ازشون تحویل میگیرید؟ بعد من باید کرایه اونم بدم؟؟؟ بعد اصلا من تیپاکس انتخاب نکرده بودم که...
فکر میکنم کمِ کَم باید یه تومن هم هزینه تیپاکس رو بدم حالا...
یعنی قشنگ ریدم با این مانیتور خریدنم :)))))
یه روز خوب در جهنم
ناراحتم. و البته کمی خسته‌ام هستم.
هفته پیش راحیل بهم گفت دنبال ادمین اینستاگرامم، کسی رو سراغ داری یا خودت میتونی انجامش بدی؟
بهش گفتم هم یکی رو سراغ دارم و هم میتونم خودم انجامش بدم، ولی خودم ماهی 300دلار میگیرم براش.
اولش یکمی با قیمتم حال نکرد، و گفت بیا یکی دوماه موقتی کار کنیم اگه نتیجه خوب بود همین قیمت اوکیه ولی فعلا 150دلار در ماه باشه.
قبول کردم. و کلی هم تشکر کرد که با اون قیمت قبول کردم.
اولش کمی استرس داشتم که خیلی توی مخم بره ولی دو سه روز که گذشت دیدم به لطف هوش مصنوعی همه چیز خیلی راحت تر از چیزیه که تصور میکردم.
یه تقویم محتوایی آماده کردم که نهایتا روزی نیم الی یک ساعت آماده کردنش طول میکشه، چون اولا 15 سال تجربه دارم و دوما طی این مدت همکاریم با راحیل دیگه همه محصولاتش رو شناختم و ذائقه ش هم دستم اومده. چندبارم اعلام رضایت کرده که کیفیت کارا خیلی عالیه و خوشحاله که منو داره 
ولی خب فیلم هندی که نیست همه چیز خوب تموم شه..
سردرد جدید اینجاست که توی این یه هفته متا دوبار منو از اکانت پرت کرده بیرون و برای راحیلم پیام اومده که پسوردشو عوض کنه، و این اصلا خبر خوبی نیست.
من رو داره به عنوان یه فرد مهاجم در نظر میگیره! چون حتی پست ها و ریلزهایی که آپلود کرده بودم رو پاک کرده.
حالا اگه عن بازی های متا گل کنه ممکنه تمام پیج های دیگه راحیل هم تحت تاثیر قرار بگیره.
خلاصه اصلا نمیدونم چرا این اتفاق افتاده و چیکار باید کنم.
خوشمزه‌ی من!
بدون شک خوشمزه ترین چیزی که امسال خوردم و خیلی دوست داشتم و همش هم نگرانم تموم بشه، همین خیارشورهائیه که زندایی درست کرده و یه دونه از این بطری های یک و نیم لیتری‌شو هم برای ما آورده..
همین الان سه تاشو بلعیدم و دیدم اینقدر خوشمزه ست که اصلا دوست ندارم راجع به موضوع دیگه ای حرف بزنم.
دیروقتِ شبِ قبلی
دارم میمیرم از خواب.
منتظرم این آپدیت تموم شه و برم بتمرررگم.
یه دونه آهنگ تو اینستا دیدم. اومدم با پی سی دانلودش کردم همینطور که گذاشته بودم پلی بشه خوابم برد..
این خوابای کوتاه و بی کیفیت پشت سیستم همیشه جزو شیرین ترین خوابامن. جایی که ذهنم در تمنای چند دقیقه بیدار موندن بیشتره ولی بدنم چراغارو خاموش میکنه و میره...
و وقتی بیدار میشم درد شدید عضله های گردنم اولین چیزیه که این خواب شیرین رو زهرمار میکنه...
فکت آو د دِی
ما بیشتر از آدم‌ها، به نسخه‌ای که ازشون توی ذهن‌مون می‌سازیم وابسته می‌شیم. و اگه دست بر قضا با آدمی روبه‌رو بشی که تفاوت نسخه‌ی واقعیش با اون نسخه‌ی ساخته‌ی ذهنت یکی باشه، اون‌وقت احتمالاً با یکی از کمیاب‌ترین اتفاقات زندگی روبه‌رو شدی؛ اون همون آدمیه که به حدی برات آشناست که میتونی همه رفتارا و کارهاشو پیش‌بینی کنی. اونم نه از روی حدس و گمان، از روی شناخت!
میدونی چی ناراحتش میکنه، کِی عصبانی میشه، چه چیزی خوشحالش میکنه، از چه حرفایی بدش میاد، سوپرایز بشه چیکار میکنه، بخواد سوپرایزت کنه چیکار میکنه..
این قابل پیش‌بینی بودنه نه تنها خسته کننده نیست بلکه خیلی هم شیرینه مثل قند.
شبی با خیال تو هم‌خونه شد دِل
تو این زمونه شانس آشنا شدن با آدم خوب خیلی کمه؛ شانس به‌دست آوردن اون آدم خوب، خیلی خیلی خیلی کمتر.پای دود
سال نود و هشت بود. سامان هیچوقت تنهایی نمی رفت سیگار بکشه. معمولا یکی رو با خودش میبرد. میگفت یه نخ سیگار براش زیاده و نصفشو میخواد بکشه. توهم تَرک داشت! برای همین یکی رو با خودش میبرد که همراهیش کنه.
من سیگاری نبودم ولی گاها باهاش میرفتم که تنها نره. نصفی از سیگارشم براش میکشیدم که احساس غربت نکنه...
حال میداد. سامان آدم باحالی بود.
شبِ قبل از روزِ صبحِ کاری
بعد از این چند روز مریضی دیشب چندساعت خیلی مفید نشستم کارهایی که عقب افتاده بودنو انجام دادم و همین صبح هم برای راحیل فرستادم. طبق معمول کیف کرد و کلی تعریف و تمجید. خلاصه خودمم عشق کردم که اینقدر کار درست و مشتری مدار هستمبعنوان صبحانه یه دونه از اینک کیکای نادری با نوشابه خوردم. ظرفارو هم شستم و مسواکم زدمو و الان آماده‌م برم بخوابم.
برای تو
هزاران شب خراب افتاده در کنج سر مویت
من از سمت سپاه عشق بازان آمدم سویت
که بنویسم خجالت می‌کشد ماه از گلِ رویت